تبليغاتX
روانشناسی-مشاوره

چرا همسرم اين گونه است؟!!
 


اگرچه به نظر مي رسد زنان به داشتن لحظات بد مشهورند اما مردان نيز دچار كج خلقي هاي بي دليل مي شوند، كه همين امر معمولاً باعث عدم درك آنچه ما آن را «روشهاي زنانه» مي ناميم مي شود.

احتمالاً فهرست كليشه اي رايج در مورد زنان براي بسياري از آنها تا حدود زيادي عادي قلمداد مي شود در حالي كه مي توان شاهد شكايت مردان در مورد حداقل يكي از آنها بود، خواه در اوج جرو بحث باشد يا به صورت شوخي از طرف دوستان مرد عنوان شود


ادامه مطلب
+ رضا بندگانی |

یافته های دکتر جونز و گروهش در مورد تاثیر گل و گیاه در فرد خواندنی است:


- گل و گیاه به ویژه دریافت حتی یک شاخه گل یا یک گلدان کوچک گل به سرعت می تواند روحیه شخص را تغییر داده و او را شاد و هیجان زده کند. لبخند، اولین و مهم ترین نشانه این تغییر است. احساس شادی و سرزندگی در همه افراد و در هر سنی به سرعت و به خوبی نمایان می شود.
- گل- نگاه کردن یا دریافت گل- می تواند به مدت طولانی روی حالات روانی فرد تأثیر گذاشته و رفتار او را به سرعت دگرگون کند، به طوری که افرادی که در محیط اطرافشان- منزل، محل کار و...- گل و گیاه وجود دارد بیش از دیگران- دو تا چهار برابر- آرام، مهربان، شاد و با گذشت بوده و می توانند این حس را با رفتار مثبت خود به دیگران نیز منتقل کنند، بنابراین پژوهشگران توصیه می کنند همواره یک شاخه گل یا یک گلدان کوچک گل در معرض دید خود داشته باشید.
- هدیه دادن یا هدیه گرفتن گل می تواند برقراری ارتباط میان افراد را تسهیل کند که این به ویژه درباره همسران، فرزند و والدین بسیار با اهمیت است.
- گل و گیاه باعث ایجاد حس نگرش مثبت به زندگی و آرامش احساس شادی و رضایت، صمیمت و آرامش در افراد می شود. رنگ گل ها نکته بسیار پراهمیتی است، به طوری که گل ها با رنگ ملایم- صورتی، سفید، بنفش و...- حس شخص را به سوی احساسات آرام سوق داده و گل ها با رنگ های گرم و تند- قرمز، زرد، نارنجی و...- حس او را به سوی هیجان و سرزندگی پیش می برد.
- گل نشانه مشارکت و دوستی است، چرا که با هدیه دادن گل، لذت بردن از زیبایی را با یکدیگر تقسیم می کنیم.
دکتر جونز می افزاید: «دریافتیم گل و گیاه نه تنها بر احساسات شخصی افراد که روی رفتارهای برونی و اجتماعی فرد نیز تأثیرگذار است.»
پژوهشگران دانشگاه داکوتای شمالی آمریکا با بررسی بیش از ده هزار نفر در طول یک سال دریافتند هر فرد ۵ ثانیه پس از دریافت یک شاخه یا دسته گل و یا یک گلدان گل به عنوان هدیه، یکی از این سه عکس العمل را بروز می دهد:
- لبخند حاکی از ادب، احترام و تشکر
- لبخند حاکی از دوستی و صمیمیت
- لبخند هیجان زده همراه با عکس العمل یا کلامی خاص
- هریک از این عکس العمل ها بسته به شخصی که گل را هدیه گرفته و یا شخصی که گل را هدیه داده است، متفاوت بوده و به حس شخص نیز مرتبط است. اما نکته مهم آن است که یکی از این سه نوع لبخند و گاهی تلفیقی از هر دو، درست ۵ ثانیه پس از دریافت گل، بدون اراده، بروز می کند که این نشان از تأثیر«زیبایی گل» روی مغز است.


یافته ها نشان می دهد، فضاسازی منزل یا محل کار باید به گونه ای باشد که گل و گیاه به خوبی در معرض دید افراد قرار گرفته و بخشی از فضای منزل به این مسأله اختصاص یابد.

+ رضا بندگانی |

خداوند از آفرینش انسان به خود بالیده است واین نیز به خاطر توانایی هایی است که در انسان به ودیعه نهاده است.و افرادی نیز با نشان دادن این توانایی در خود بر این ادعا صحه گذاشته اند.ولی در فرهنگ ما برای توانایی انسان تاریخ مصرف گذاشته اند و فقط پیشرفت در امور را محدود به زمانی خاص می دانند. مثلا تحصیل علم!!
درست است که با بالا رفتن سن انسان تغییری در توانایی های وی ایجاد میشود ولی بیشتر تغییر ها در سرعت انجام است.
ولی متاسفانه بیشتر مردم ما بر این باور هستند که فرد فقط می تواند در محدوده سن خاصی تحصیل کند و بعد از آن دیگر این امر را نا ممکن یا بسیار سخت می پندارند. درست است که انسان در سن جوانی بهتر می اموزد ولی تحصیل علم ورزشی برای مغز به حساب می آیید و هیچ مدرکی نیست که فردی بخواهد در هر سنی بیاموزد و نتواند. ولی علت این دیدگاه چیست؟ عوامل زیادی در این امر دخالت دارند ولی انچه مشهود است:
شاید به دلیل این است که ما دانش را نمی اموزیم بلکه چند سالی را در دانشگاه سپری می کنیم تا مدرکی بگیریم تا روی عده ای را کم کنیم یا در شغل خود گروهی بگیریم و درصدی به حقوقمان اضافه شود. (مطلب مدرک گرایی در وبلاگ گذرگاه را که در لینکها موجود است بخوانید). واقعا چند نفرند کسانی که در رشته ای کارشناسی می گیرد واقعا در آن رشته مانند یک کارشناس می تواند عمل کند؟ (هرچند عده ای هستند که درس را برای آموختن میخوانند نه پاس کردن )تا زمانی که استخدام در کاری بند (پ) تاثیرش از هر مدرکی بیشتر است آیا انگیزه ای می ماند ؟  این عامل و دلایلی دیگر مثل تنبلی خودمان و گزینش سنتی در دانشگاهها که بر محفوظات متکی است دیدگاهی در ما ایجاد کرده که درس خواندن مانند کشتی گرفتن باید جوان بود و فردی که سنی از آن
گذشته و یا ازدواج کرده با درس سنخیتی ندارد ولی باید بدانیم که توانایی های انسان آنقدر زیاد است که در صورت خواستن می تواند در هر سنی که اراده کند بخواند و ادامه بدهد . درست است که مدرک در شغل بی تاثیر نیست ولی آموختن دانش به خاطر علاقه به ان هم لذت بخش است و هم محدودیت زمانی آن را از بین می برد لذا بهتر است ترتیبی اتخاذ شود تا دانش اموزان ما بتوانند به راحتی در رشته مورد علاقه خود و رشته ای که در ان استعداد دارند تحصیل کنند تا مشکلات تحصیل برایشان کم رنگ تر شود و نیروی متخصص ما نیز به خاطر علاقه به رشته خود تبحر بیشتری خواهد یافت و مسئولین نیز با کمرنگ تر کردن روابط در استخدامها انگیزه افراد را بیشتر نماین در این صورت است که مردم ما دیدشان به تحصیل عوض خواهد شد و تعجب نخواهیم کرد زمانی که فرد میانسالی را در حال تحصیل ببینیم. و در نهایت باید این را بدانیم که تخصص در رشته ای جز سرمایه های فرد به حساب می ایید.و با این سرعتی که علم در حال حرکت است سکون اصلا به صلاح نیست .
سخنانی مانند" ادم که همیشه جوان نیست درس بخواند" یا " دیگر برای درس خواند دیر شده" و ... جمله شبیه این را که گاهی انسان را نسبت به توانایی های خودش به شک می اندازد در شان جامعه ما نیست چرا که ما همیشه در سخنانمان گفته های ائمه اطهار را به کار می بریم ولی مثل اینکه فراموش کردهایم که " زگهواره تا گور دانش بجوی " نیز بر گرفته از احادیث این عزیزان است.

 

+ رضا بندگانی |

بايد كه دوست‌داشته ‌باشيم
 
 

 نوشته ای از:مريم ابراهيمي پرگو
قشنگ‌ترين و ماندگارترين دوستي‌ها اغلب با يك رقابت يا حسادت يا حتي تنفر شروع مي‌شود.

شايد تو هم يادت باشد كه قديمي‌ترين رفيقت را در مدرسه با يك دعوا به‌دست‌‌آوردي ! همه دورتان جمع شده بودند و بعد از يك دعواي جانانه و بعد از اثبات حرفتان با هم دست داديد و شديد رفيق فابريك. من هم همين طور و حالا هم سال‌هاست از آن روز مي‌گذرد و... .
پيش مي‌آيد كه آدم دلش مي‌خواهد گاهي با كسي به‌اصطلاح درد دل كند و به يك مصاحب احتياج دارد. آدم اين‌طور وقت‌ها به دور از چشم‌هاي شماتت‌بار و چشم‌غره‌هاي خانوادگي و نه هر‌كس ديگري كه ترس از دست دادنش را داشته‌باشي به يك چيز بيشتر از همه نياز دارد و آن دوستي است كه با همدلي حرف‌هايت را بشنود و بدون نصيحت تو را بفهمد.

چقدر دلم مي‌خواهد زمان به عقب برمي‌گشت و فرصتي داشتم يك دعواي جانانه مي‌كردم تا يك دوست ديگر پيدا كنم. حالا نه اينكه هر وقت بخواهي با كسي دوستي كني حتما بايد دعوا كني ولي اين را هم بدان كه براي داشتن و البته نگاه‌داشتن دوستان خوب خواندن كتاب‌هاي آيين دوست‌يابي به درد نمي‌خورد و تا دوست را زندگي نكني نمي‌تواني پيدايش كني.

اين روز‌ها داشتن دوستان خوب آنقدر سخت به‌نظر مي‌رسد كه آدم خود را براي هر تنهايي‌اي آماده مي‌كند. اعتماد كردن سخت شده است؛ آدم براي تنها بودن جرأت دارد و اين خيلي بد است كه آدم براي سخت‌ترين چيزها مثل تنها بودن جرأت داشته باشد اما هنوز هم مي‌توان دوستاني را ديد كه به هم يا علي مي‌گويند و تا پايان راه با هم باقي بمانند.

در واقع دوستي يك قرارداد بدون سند است؛ قراري كه از اعماق وجود برمي‌خيزد و غيراز اين هم اصلا نمي‌توان نام دوستي را روي آن گذاشت. شايد بهترين دوستانمان را در دوره ابتدايي زندگي‌مان جا گذاشته باشيم؛ همان موقع كه خيلي معصوم و نيك‌انديش بوديم؛ همان موقع كه اعتماد به رنگ آب بود و زلال ! همان موقع كه به سادگي و بي‌تكلف و بدون هيچ چشمداشتي به هم دست دوستي مي‌داديم...
 
 

+ رضا بندگانی |